Loading...

Wednesday, May 29, 2013

เพราะชีวิตคือชีวิต


เมื่อวันที่ชีวิต เดินเข้ามาถึงจุดเปลี่ยน จนบางครั้งคนเราไม่ทันได้ตระเตรียมหัวใจ
ความสุขความทุกข์ ไม่มีใครรู้ว่าจะมาเมื่อไหร่ จะยอมรับความจริงที่เจอได้แค่ไหน
เพราะชีวิตคือชีวิต เมื่อมีเข้ามาก็มีเลิกไป
มีสุขสมมีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว เกิดขึ้นได้ทุกวัน
อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน
อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด
สุขก็เตรียมไว้ ว่าความทุกข์คงตามมาอีกไม่ไกล จะได้รับความจริงเมื่อต้องเจ็บปวดไหว
เพราะชีวิตคือชีวิต เมื่อมีเข้ามาก็มีเลิกไป
มีสุขสมมีผิดหวัง หัวเราะหรือหวั่นไหว เกิดขึ้นได้ทุกวัน
อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน
อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด
อยู่ที่เรียนรู้ อยู่ที่ยอมรับมัน ตามความคิดสติเราให้ทัน
อยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน และทำสิ่งนั้นให้ดีที่สุด

 


Friday, May 3, 2013

ฤดูที่แตกต่าง




หากเปรียบกับชีวิตของคน
เมื่อยามสุขล้นจนใจมันยั้งไม่อยู่
ก็คงเปรียบได้กับฤดู
คงเป็นฤดูที่แสนสดใส

แต่ถ้าวันหนึ่งวันไหน
ที่ใจเจ็บทนทุกข์ ดังพายุที่โหมเข้าใส่
บอกกับตัวเองเอาไว้
ความเจ็บต้องมีวันหาย
ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู

อดทนเวลาที่ฝนพรำ
อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง
ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ
ว่ามันคุ้มค่า แค่ไหนที่เฝ้ารอ

เมื่อวันที่ต้องเจ็บช้ำใจ
จากความผิดหวังจนใจมันรับไม่ทัน
เป็นธรรมดาที่เราต้องไหวหวั่น
กับวันที่อะไรมันเปลี่ยนไป

และถ้าวันหนึ่งวันไหน
ที่ใจเจ็บทนทุกข์ ดังพายุที่โหมเข้าใส่
บอกกับตัวเองเอาไว้
ความเจ็บต้องมีวันหาย
ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู

อดทนเวลาที่ฝนพรำ
อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง
ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ
ว่ามันคุ้มค่า แค่ไหนที่เฝ้ารอ

อย่าไปกลัวเวลาที่ฟ้าไม่เป็นใจ
อย่าไปคิดว่ามันเป็นวันสุดท้าย
น้ำตาที่ไหลย่อมมีวันจางหาย
หากไม่รู้จักเจ็บปวดก็คงไม่ซึ้งถึงความสุขใจ

อดทนเวลาที่ฝนพรำ
อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง
ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ
ว่ามันคุ้มค่า แค่ไหนที่เฝ้ารอ

อดทนเวลาที่ฝนพรำ
อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง
ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ
ว่ามันคุ้มค่า แค่ไหนที่เฝ้ารอ

 
 

Saturday, March 30, 2013

สักวัน มันก็ผ่านไป



หากวันนี้ เธอเหนื่อยจนลุกไม่ไหว
กับชีวิตที่เปลี่ยนเกินจะรับได้
เกินที่จะยืนหยัด เกินที่จะเข้าใจได้ไหว
ว่าเหตุใดจึงถึงเกิดขึ้นกับเธอ

หากวันนี้ความฝันได้เปลี่ยนไป
เปลี่ยนจากวันที่เคยดูเหมือนยิ่งใหญ่
เป็นวันที่ไม่รู้จัก วันที่ไม่เคยคาดหวังไว้
ว่าชีวิตนี้จะต้องเผชิญ

แต่ สักวัน แล้วมันก็ผ่านไป
ไม่มีเรื่องอะไรใหม่ เกิดขึ้นแล้วก็จากไป
สักวัน น้ำตาจะหยุดไหล
สุขทุกข์ร้ายดีเท่าไหร่ สุดท้ายก็ผ่านไป

ดั่งต้นไม้ถูกลิดเพื่อผลิใบ ดั่งชีวิตที่พ่ายแพ้เพื่อเริ่มใหม่
คนที่ไม่เคยเจ็บ คือคนที่ไม่เคยทำสิ่งไหน บอกใจเอาไว้เมื่อต้องเผชิญ
บนเส้นทางในชีวิตของเธอจะมีคำตอบรอคอยอยู่เสมอ
หากเธอนั้นยอมเดิน

สักวัน แล้วมันก็ผ่านไป
ไม่มีเรื่องอะไรใหม่ เกิดขึ้นแล้วก็จากไป
สักวันน้ำตาจะหยุดไหล สุขทุกข์ร้ายดีเท่าไหร่ สุดท้ายก็ผ่านไป

สักวัน แล้วเราจะเข้าใจ
สุดท้ายร้ายดีเท่าไหร่ แค่ไหนก็ผ่านไป



Wednesday, March 27, 2013

หัวใจ



น้ำตาเธอหลั่งริน เมื่อสูญสิ้นหมดทุกสิ่ง
เธอพ่ายแพ้ความจริง เหมือนคนไร้ค่า
พายุพัดพาชีวิต แหลกสลายลงในพริบตา
เธอพร้อมที่จะลาหลับไหลชั่วนิรันดร์

เหมือนว่าเธอไม่เหลือที่พึ่งใดๆ
ทั้งที่เธอยังเหลือสิ่งที่ยิ่งใหญ่
สิ่งที่มีความหมายมากมายกับเธอ

อย่างน้อยก็เหลือหัวใจ ที่มันยังคงเต้นอยู่
บอกให้รู้และเตือนว่าเธอยังไม่ตาย
หกล้มก็ลุกขึ้นยืน เจ็บปวดก็ทนเอาไว้
แม้ว่าเธอไม่เหลืออะไร
เหลือเพียงหัวใจดวงนี้ก็เพียงพอแล้ว

แขนไม่มีไขว่คว้า และขาไม่มีให้เดิน
แต่เขาพร้อมเผชิญ ไม่ยอมแพ้พ่าย
ชีวิตเหลือเพียงเท่านี้ แต่ความหวังไม่เคยหายไป
ความทุกข์ท้อใดๆ ก็แพ้ใจของคน

แม้ว่าเธอไม่เหลือที่พึ่งใดๆ
เธอก็ยังคงเหลือสิ่งที่ยิ่งใหญ่
สิ่งที่มีความหมายมากมายกับเธอ

อย่างน้อยก็เหลือหัวใจ ที่มันยังคงเต้นอยู่
บอกให้รู้และเตือนว่าเธอยังไม่ตาย
หกล้มก็ลุกขึ้นยืน เจ็บปวดก็ทนเอาไว้
แม้ว่าเธอไม่เหลืออะไร
เหลือเพียงหัวใจดวงนี้ก็เพียงพอแล้ว

อย่างน้อยก็เหลือหัวใจ ที่มันยังคงเต้นอยู่
บอกให้รู้และเตือนว่าเธอยังหายใจ
หกล้มก็ลุกขึ้นยืน ที่สุดมันต้องผ่านไป
แม้ว่าเธอไม่เหลืออะไร
เหลือเพียงหัวใจดวงนี้ก็เพียงพอแล้ว

เราไม่ได้เกิดมาเพื่อยอมจำนน
คนทุกคนอยู่เหนือสิ่งที่ยิ่งใหญ่
วันนี้มันจะเป็นยังไงต้องไม่ยอมแพ้
เราไม่ได้เกิดมาเพื่อยอมจำนน
ใจของคนดวงนี้นั้นแสนยิ่งใหญ่
พรุ่งนี้เราจะเดินไป ไม่ท้อไม่ยอมแพ้

Saturday, February 23, 2013

ทางออก



อยู่บนหนทางที่พรุ่งนี้ยังอีกไกล
ฝันที่วาดไว้ไม่เคยเกินฝัน
ผ่านวันและคืนที่โหดร้ายตั้งกี่วัน
แต่ฉันก็พร้อมที่จะไม่ท้อ

เหน็ดเหนื่อยก็ยังไหว ทางยาวไกล
ฝันที่คิดไว้ต้องไปต่อ
บอกกับตัวเองไว้ ปลายทางที่รอ
ฉันไม่คิดท้อ ไม่ถอดใจ

อาจเจอผู้คนที่หลากหลายเดินผ่านมา
เขาก็ค้นหาเพื่อปลายทางนั้น
เก็บเอาเรื่องราวที่ไขว่ขว้ามาต่อกัน
สุดท้ายแล้วค้นพบมันบ้างไหม

อย่าหยุดที่ตรงนั้น เจอทางตัน
ขอให้รู้ฝันมีทางออก
กี่หมื่นพันปัญหา เจอมาให้พอ
คงไม่มีอะไรเกินไป

ปล่อยให้หัวใจได้ลองคิดดู
แค่มองด้วยหัวใจ
อาจทำให้เห็นไกล ได้มากเกินดวงตา
วันที่เรื่องราวมากมายเข้ามา
เมื่อมีแต่น้ำตา ก็คงมองไม่เจอ
สิ่งเดียวที่คอยให้คำตอบ ก็คือหัวใจ

อยู่บนหนทางที่พรุ่งนี้ยังอีกไกล
ฝันที่วาดไว้ไม่เคยเกินฝัน
ผ่านวันและคืนที่โหดร้ายตั้งกี่วัน
แต่ฉันก็พร้อมที่จะไม่ท้อ

เหน็ดเหนื่อยก็ยังไหว ทางยาวไกล
ฝันที่คิดไว้ต้องไปต่อ
กี่หมื่นพันปัญหา เจอมาให้พอ
คงไม่มีอะไรเกินไป

ปล่อยให้หัวใจได้ลองคิดดู
แค่มองด้วยหัวใจ
อาจทำให้เห็นไกล ได้มากเกินดวงตา
วันที่เรื่องราวมากมายเข้ามา
เมื่อมีแต่น้ำตาก็คงมองไม่เจอ
สิ่งเดียวที่คอยให้คำตอบ ก็คือหัวใจ

แม้จะยากเย็นเพียงใด
แค่เพียงเรามีใจ ที่เป็นเหมือนเมื่อวาน
มันจะยังคงเต้นอยู่ ไปตามแรงที่ฝัน
ใจของฉัน

ปล่อยให้หัวใจได้ลองคิดดู
แค่มองด้วยหัวใจ
อาจทำให้เห็นไกล ได้มากเกินดวงตา
วันที่เรื่องราวมากมายเข้ามา
เมื่อมีแต่น้ำตาก็คงมองไม่เจอ
สิ่งเดียวที่คอยให้คำตอบ ก็คือหัวใจ

ปล่อยให้หัวใจได้ลองคิดดู
แค่มองด้วยหัวใจ
อาจทำให้เห็นไกล ได้มากเกินดวงตา
วันที่เรื่องราวมากมายเข้ามา
เมื่อมีแต่น้ำตาก็คงมองไม่เจอ)
แค่ฝันถึงหัวใจ
สิ่งเดียวที่คอยให้คำตอบ ก็คือหัวใจ